Deus ex machina

Ang deus ex machina (Latin para sa "dyos mula sa makina") ay plot device "kung saan bigla o padalus-dalos na nilulutas ang isang tila hindi-malulutas na problema sa kuwento sa pamamagitan ng hindi-inaasahan at malabong mangyaring pangyayari". Sa teatro ng Griyego at Roma, ang dyos ay aktor na ibinababa sa entablado ng isang mekanang crane, ang mechane; ginamit ni Euripides ang konbensyon para wakasan ang mahigit kalahati ng mga natirang trahedya niya. Kasingtanda ng mismong device ang pagpuna: para kay Aristotle, "dapat na manggaling mismong resulta ng plot ang mga solusyon ng mga plot, at hindi mula sa isang artipisyal na paraan."

Iyan ang paratang ng craft laban dito: hindi pinaghihirapan ng sariling sanhi at bunga ng kuwento ang wakas, na sumisira sa panloob na lohika at sa paniniwala ng audience. Ito ang baril ni Chekhov na pabaligtad na takbo: payoff na walang setup. Ang mga serial writer ang pinaka-expose, dahil ang sulok na isinulat sa buong mga buwan ng mga inilathalang kabanata ay hindi na mabubura; planuhin ang exit habang itinatanim ang bitag. Kabilang sa mga standard na halimbawa ang pagliligtas ng agila sa The Lord of the Rings at ang mga biglaang kamatayan dulot ng bacteria sa The War of the Worlds.