Melodrama

Ang melodrama ay dramatikong akda na ang plot, karaniwang sensationalize para sa malakas na emosyonal na apela, ang nangunguna sa detalyadong karakterisasyon. Minsang nagngalan ang salita ng anyong ika-18 siglo na nagsasama ng pasalitang diyalogo at musika, mula sa Pygmalion ni Rousseau (1770); ang bersyon sa entablado ng ika-19 siglo ay pinapatakbo ng mga sensationalize na plot sa pamamagitan ng mga stock na figura (bayani, kontrabida, bida, matandang magulang, sidekick at katulong) patungo sa mga wakas na panalo ang kabutihan, at yakap ito ng Victorian England nang bahagya dahil sa mga patent theatre lamang ang makapaglalaro ng lehitimong drama. Dumaloy ang modo sa mga silent serial at sa mga pelikula noong dekada 1950 ni Douglas Sirk, at nananatiling nangingibabaw ito sa mga telenovela at drama ng Asya. Ngayon, karamihang pejorative na ang "melodramatic", na nangangahulugang kulang sa linaw.

Para sa mga serial writer, ang melodrama ang tapat na pangalan sa pinapatakbo ng anyo: napakalaking emosyon, malilinaw na poste ng moral at kabutihang ginagantimpala, iyon ding emosyonal na makinarya ng trahedya na nakaturoid ang wakas sa kabilang direksyon. Gamiting sadya, ito ang nagpapakayod ng mga cliffhanger at wakas ng kabanata; aksidenteng gamitin, binabasa ito bilang kulang sa kontrol.