Paraan ng pagsulat
Parodya
Akdang malikhaing dinisenyong tularan, punahin o tuyain ang paksa nito sa pamamagitan ng satiriko o ironikong pagtutular.
Ang parodya ay akdang malikhaing "dinisenyong tularan, punahin at/o tuyain ang paksa nito sa pamamagitan ng satiriko o ironikong pagtutular"; ang paksa ay maaaring orihinal na akda, isang tao, isang pangyayari o isang kilusan. Nangangahulugang "kanta laban" ang Griyegong parōidia, kahit ang par- ay may dalang banayad na kahulugan "katabi," kaya hindi likas sa anyo ang pangungutya. Inaakreditahan ni Aristotle si Hegemon of Thasos sa pagkaimbento ng parodya sa pamamagitan ng pagtatwist sa mga kilalang tula para gawing nakakatawa ang sublime, at hinihiwalay ng artikulo ang parodya sa satire: parehong naglalabis ng isang sanggunian nang nakakatawa, pero ang satire ay tumutok sa totoong mundo para itama ito, samantalang ang parodya ay nagmumula sa isang partikular na akda o genre at maaaring manatiling laro lang, ang "Satire is a lesson, parody is a game" ni Nabokov.
Sinaway ng Don Quixote ang mga romance ng knight-errant nang napakalalim na nalampasan nito ang modelo nito, at sinagot ng Shamela ni Fielding ang Pamela ni Richardson. Sinasakyan ng fandom ang anyo: binyag ng isang parodyang sketch noong 1973 ang Mary Sue, at kung sa mga tunay na institusyon sa halip na sa isang akda napupunta ang pangungutya, lumilipat ito sa satire.