ဇာတ်လမ်းဖွဲ့စည်းပုံ
Byronic hero (မှောင်မိုက် သူရဲကောင်း)
အင်္ဂလိပ် ရိုမန်တစ် ကဗျာဆရာ Lord Byron နာမည်ကနေ ယူထားတဲ့ ရိုမန်တစ် သူရဲကောင်းရဲ့ ပုံစံတစ်မျိုး: ဂုဏ်မာန်ကြီး၊ စိတ်ဓာတ်မြင့်မားပြီး ကုန်းချောသတင်းဆိုးတယ်၊ မျက်ခုံးပေါ်မှာ တော်လှန်မှု၊ နှလုံးသားထဲမှာ ဒုက္ခ။
Byronic hero ဆိုတာ "ဇာတ်ကောင် အမျိုးအစားတစ်မျိုးအနေနဲ့ ရိုမန်တစ် သူရဲကောင်းရဲ့ ပုံစံတစ်ခု၊ အင်္ဂလိပ် ရိုမန်တစ် ကဗျာဆရာ Lord Byron နာမည်ကနေ နာမည်တပ်ထားတာ" ပါ။ ဒီအမျိုးအစားက Byron ရဲ့ ဇာတ်ကောင်တွေအပေါ်မှာထက် သူ့ကိုယ်ပိုင် ပုံရိပ်အပေါ်မှာပါ အခြေခံထားပြီး၊ အနည်းငယ် အတ္ထုပ္ပတ္တိ အသွင်ဆောင်ထားတဲ့ Childe Harold's Pilgrimage (၁၈၁၂ ကနေ ၁၈၁၈) ထဲက မှောင်မိုက်တဲ့ သူရဲကောင်းနဲ့ ပထမဆုံး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် နာမည်ကြီး လာခဲ့တယ်၊ စာဖတ်သူတွေက အဲ့ဒီ သူရဲကောင်းကို ကဗျာဆရာကိုယ်တိုင်လို့ပဲ မှတ်ယူ ဆက်ဆံခဲ့ကြတယ်။ Lord Macaulay ရဲ့ ဖော်ပြချက်ကတော့ စံနှုန်း သတ်မှတ်ချက် ဖြစ်နေတယ်: "ဂုဏ်မာန်ကြီးပြီး၊ စိတ်ဓာတ်မြင့်မားပြီး၊ ကုန်းချောသတင်း ဆိုးနေတဲ့ လူတစ်ယောက်၊ မျက်ခုံးပေါ်မှာ တော်လှန်မှု၊ နှလုံးသားထဲမှာ ဆင်းရဲဒုက္ခ"၊ သူ့မျိုးနွယ်ဝင်တွေကိုပဲ ရှုတ်ချသလောက် လုပ်တယ်၊ တုံ့ပြန်ချက်မှာ လုံးဝ မပျော့ပျောင်းနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် နက်ရှိုင်းပြီး ခိုင်မာတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကိုတော့ ခံစားနိုင်စွမ်း ရှိတယ်။
ဒီမျိုးရိုးက Wuthering Heights ထဲက Heathcliff နဲ့ Jane Eyre ထဲက Rochester ကနေ Opera ထဲက Phantom အထိ ဆက်လက် ရှိနေတယ်၊ ဆောင်းပါးရဲ့ ခေတ်သစ် ဥပမာတွေကတော့ Batman၊ Jon Snow နဲ့ Darth Vader တွေအထိ ရောက်သွားတယ်။ ဝတ္ထုရေးဆရာတွေအတွက် ဒီအမျိုးအစားက antiheroရဲ့ မှောင်မိုက်တဲ့ တောင်ပံပါ: ဆင်းရဲဒုက္ခနဲ့ ဝယ်ယူထားတဲ့ လူကိုက်တတ်တဲ့ ဆွဲဆောင်မှုပါ။ အတတ်ပညာအရ အန္တရာယ်ကတော့ ဘယ်တုန်းကမှ မလှုပ်ရှားတဲ့ ဇာတ်အဝိုင်းပါ၊ ဇာတ်ကောင်ကိုယ်တိုင်ကို တန်ဖိုးပေးချင်းစား မခံစေပဲ ရက်စက်မှုအတွက် ခွင့်ပြုချက်အဖြစ် ဆင်းရဲဒုက္ခကို သုံးတတ်တာပါ၊ စိတ်မှောင်နေတဲ့ ခေါင်းဆောင်နဲ့ villain ကြားထဲက နယ်နိမိတ်မျဉ်းကို မြင်နေအောင် ဆက်ထားနိုင်တာကတော့ Antagonist နဲ့ villain ကို လိုက်မှတ်ခြင်းရဲ့ အလုပ်ပါ။