ကျဆင်းမှုနဲ့ ဇာတ်သိမ်း (denouement)

ကျဆင်းမှု (falling action) ဆိုတာ "ဇာတ်လမ်းတစ်ခုရဲ့ အထွတ်အထိပ်နဲ့ အဖြေရှင်းချက်ကြားမှာ နေရာယူတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေရဲ့ အစဉ်အလိုက်" ပါ။ Freytag ရဲ့ ပုံသေ စနစ်ပေါ်ပုံးမှာ အပိုင်းငါးပိုင်းကတော့ နောက်ခံ ဖော်ပြချက်၊ တက်လာမယ့် ဖြစ်ရပ်များ၊ အထွတ်အထိပ်၊ ကျဆင်းမှုနဲ့ ကပ်ဆိုး (သို့) denouement တို့ ဖြစ်ကြပြီး ကျဆင်းမှုကတော့ အထွတ်အထိပ် ပြီးနောက် ပဋိပက္ခတွေ ပြေရှင်းသွားတဲ့ ပြန်ဆင်းမှု (သို့) ကျဆင်းသွားမှုပါ။ Denouement ဆိုတဲ့ စကားလုံးကတော့ ၁၇၀၅ ခုနှစ်ကတည်းက အင်္ဂလိပ်လို သုံးလာခဲ့ပြီး ပြင်သစ် denouement ကနေ လာတာပါ၊ မူလ denouer ဆိုတာ "ဖြေရှင်းပေးတာ (ချည်နှောင်ချက်ကို ဖြေတာ)" ပါ၊ အဓိပ္ပာယ်ကတော့ "ဇာတ်ကွက်ရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို ဖြေရှင်းပေး (သို့) ဖြေဆည်းပေးတဲ့ နေရာ"၊ ပဋိပက္ခတွေ ပြေရှင်းပြီး စိတ်သာယာမှု ရောက်လာတဲ့ နေရာပါ။

ဒီနေရာမှာ အတတ်ပညာဆိုင်ရာ ပြဿနာကတော့ အရှိန် (pacing) ပါ။ ကျဆင်းမှု နည်းလွန်းရင် အဆုံးသတ်က အထွတ်အထိပ် အမြင့်ဆုံး ရောက်တဲ့ ခဏမှာပဲ ရုတ်တရက် ပြတ်တောက် သွားတယ်၊ များလွန်းရင်တော့ ဇာတ်လမ်းက သူ့ရဲ့ မေးခွန်းတွေ အဖြေရှင်းပြီးသားဖြစ်နေတဲ့နောက်လည်း ဆက်လက် ပွေ့ဆွဲနေသေးတယ်။ Denouement ကတော့ ဇာတ်လမ်းတွဲတစ်ခုရဲ့ cliffhangerတွေက ကတိပေးခဲ့တဲ့ အချက်တွေကို ပြန်ဆပ်ပေးတဲ့ နေရာလည်း ဖြစ်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဝက်ဘ်ဇာတ်လမ်းတွဲတွေရဲ့ စာဖတ်သူတွေက ရုတ်တရက် အဆုံးသတ်ပစ်လိုက်တဲ့ ဇာတ်သိမ်းမျိုးကို အပြင်းထန်ဆုံး သဘောမတူ ပြစ်ဆေလေ့ ရှိကြတာပါ။