Dramatic irony (ဇာတ်ကောင်တွေ မသိပေမယ့် ပရိသတ်က သိနေတာ)

Dramatic irony ဆိုတာ "ဇာတ်ကောင်တွေ မသိသေးတဲ့ အချက်အလက်တွေကို ပရိသတ်ကို ပေးလိုက်တာကြောင့် ပရိသတ်ကို ဇာတ်လမ်းကိုယ်တိုင်ရဲ့ လူတွေထက် အသာစီးတဲ့ နေရာမှာ ထားလိုက်တဲ့" သရော်မှုတရား (irony) ရဲ့ အမျိုးအစားပါ။ Wikipedia က သူ့ကို irony ဆောင်းပါးအတွင်းမှာ ထားတယ်၊ irony ဆိုတာ "မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ဖြစ်နေသလို ထင်ရတာနဲ့ တကယ်ဖြစ်နေတာ (သို့) မျှော်လင့်ရမယ့်အရာကြားက တစ်ဖက်တစ်ချက်ဆန့်ကျင် ချထားခြင်း" လို့ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပြီး သူ့ကို အဆင့် သုံးဆင့်၊ "တပ်ဆင်ခြင်း၊ အသုံးချခြင်းနဲ့ ဖြေရှင်းခြင်း"၊ ပြင်ဆင်ခြင်း၊ ဆွဲထားခြင်းနဲ့ ဖြေရှင်းခြင်းလို့လည်း ခေါ်ကြတာ၊ နဲ့ ခွဲခြားလေ့လာတယ်။ စကားပြောသူရဲ့ ရည်ရွယ်ထားတဲ့ နှစ်ဆင့်အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်တဲ့ စကားလုံးအရ သရော်မှု (verbal irony) နဲ့ မတူဘဲ dramatic irony က အခြေအနေဆိုင်ရာ သရော်မှု (situational irony)၊ "သရော်သူ မပါတဲ့ သရော်မှုတရား" အတွင်းမှာ ရှိတယ်၊ ဇာတ်ကောင်ကို ကံဆိုးစေတဲ့ ကွာဟချက်ဖြစ်တဲ့ ကရုဏာသုတ် သရော်မှု (tragic irony) ကတော့ "dramatic irony ရဲ့ အမျိုးအစား အထူးတစ်ခု" ပါ။

ဝတ္ထုတွေလည်း တူညီတဲ့ ကွာဟချက်ပေါ်မှာပဲ လည်နေတယ်: စာဖတ်သူက စာဖတ်သူ ရှေ့မှာရှိပြီးသား အရာဆီ ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက် လမ်းလွဲသွားတာကို ကြည့်ရတယ်။ ဘယ်သူက ဘာသိလဲ၊ စာဖတ်သူကို ဘယ်အချိန်မှာ ဝင်ခွင့်ပေးလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ချက်က ဇာတ်ကောင် လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ ထုတ်ဖော်ချက်တွေရဲ့ အလုပ်ပါ၊ ဇာတ်လမ်းတွဲတစ်ခုက အဆင့် သုံးဆင့်ကို ထုတ်ဝေချိန်တွေအလိုက် ဆန့်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဇာတ်ကောင်တိုင်းရဲ့ အသိအကြောင်းက လိုက်မှတ်ထားတဲ့ ကန်နွန်ထဲမှာ ရှိနေရမယ်၊ ဇာတ်ကောင်ရဲ့ အသိအကြောင်းကို လိုက်မှတ်ခြင်းရဲ့ အလုပ်ပါ။