Gothic စာပေ

Gothic စာပေ (၂၀ ရာစုမှာ များသောအားဖြင့် Gothic horror လို့ ရည်ညွှန်းကြတယ်) ကတော့ ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့ ရုပ်ယုတ်မှုစိတ် ဆိုင်ရာ စာပေအနုအာသာတစ်ခုပါ။ သူ့ရဲ့ လက္ခဏာမှတ်တမ်းကတော့ အတိတ်က ပစ္စုပ္ပန်ထဲ ဝင်ရောက်လာတာပါ: ပျက်စီးနေတဲ့ ရဲတိုက်တွေ၊ ဘုန်းကြီးကျောင်းတွေနဲ့ မြေအောက်သင်္ချိုင်းဂူတွေ၊ တုံ့ပြန်တဲ့ ညှဉ်းပမ်းနှိပ်စက်မှု၊ အချုပ်ခံထားရခြင်းနဲ့ လူသတ်မှုတွေ၊ အသက်ရှင်ထားစဉ် မြေမြှုပ်ခြင်းများ၊ ခန္ဓာနှစ်ခု ရှိနေခြင်း (doubles)၊ မိသားစု လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ အိပ်မက်တွေ။ သူ့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းပြောပုံတွေကတော့ ဒီဇိုင်းအရ ရှုပ်ထွေးစေဖို့ ရည်ရွယ်ထားပြီး ဇာတ်လမ်းထဲက ဇာတ်လမ်းတွေ၊ အလှည့်ကျ ပြောင်းလဲနေတဲ့ ပုံပြင်ပြောသူတွေနဲ့ တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ စာမူဟောင်းတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတယ်။ Horace Walpole ရဲ့ The Castle of Otranto (၁၇၆၄) ကတော့ ပထမဆုံး Gothic ဝတ္ထုပါ၊ Frankenstein နဲ့ Dracula တို့ကတော့ ဒီခုံးပေါ်မှာ သူ့ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူတွေပါ။

Gothic အချက်အလက်တွေကတော့ ထိတ်လန့်စရာ စာပေရဲ့ ပုံသေ အရိုးဘောင်တွေအဖြစ် ယနေ့တိုင် ရှိနေပြီး ခေတ်သစ် အသုံးအနှုန်းနဲ့ ပြောရရင် မိသားစု လျှို့ဝှက်ချက်နဲ့ တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ စာမူဟောင်းဆိုတာ ဇာတ်ကောင် လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ ထုတ်ဖော်ချက်တွေနဲ့ ဘောင်ခတ် ပုံပြင်ပြောသူ တစ်ယောက်ပါ၊ ဒါက ဒီပုံစံကို အချက်အလက် ထိန်းချုပ်မှုရဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခု ဖြစ်စေပြီး သတိနဲ့ ပြုစုထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းမှတ်တမ်းကျမ်းတစ်စောင်ကို အမြတ်ပေးတတ်တဲ့ ပုံစံ ဖြစ်စေတယ်။