အမျိုးအစား
Melodrama (ခံစားချက် ပြင်းထန် ဇာတ်လမ်း)
ဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ သေးသိမ်တဲ့ အသေးစိတ် အသွင်အပြောင်းထက် ဇာတ်ကြောင်းက ဦးစားပေးတဲ့ ဇာတ်လမ်း လက်ရာတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး များသောအားဖြင့် ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ခံစားချက်အတွက် စုတ်ပြဲ ပြုထားတတ်တယ်။
Melodrama (ခံစားချက် ပြင်းထန် ဇာတ်လမ်း) ဆိုတာ ဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ အသေးစိတ် အသွင်အပြောင်း ဖော်ပြချက်ထက် ဇာတ်ကြောင်းက ဦးစားပေးတဲ့ ဇာတ်လမ်း လက်ရာတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး များသောအားဖြင့် စိတ်ခံစားချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ဆွဲဆောင်ဖို့ စုတ်ပြဲပြု ထားတတ်တယ်။ ဒီ စကားလုံးကတော့ တစ်ခါက Rousseau ရဲ့ Pygmalion (၁၇၇၀) ကနေ စတင်ခဲ့တဲ့ ပြောချက်နဲ့ တေးဂီတ ရောစပ်ထားတဲ့ ၁၈ ရာစု ပုံစံ တစ်ခုကို ရည်ညွှန်းခဲ့တယ်၊ ၁၉ ရာစု စင်မြင့် မူကတော့ စုတ်ပြဲတဲ့ ဇာတ်ကြောင်းတွေကို ပုံသေ ဇာတ်ဆောင်တွေ (သူရဲကောင်၊ ဇာတ်ဆိုး၊ ဇာတ်မယ်၊ အသက်ကြီးသူ မိဘ၊ ဘက်ပါ ဇာတ်ကောင်နဲ့ ဝန်ထမ်း) နဲ့ တရားသော် အောင်မြင်တဲ့ အဆုံးသတ်ဆီ လှိမ့်ပို့တယ်၊ Victorian ခေတ် အင်္ဂလန်ကလည်း တရားဝင် ဇာတ်လမ်းတွေကို patent ဇာတ်ရုံတွေချည်းပဲ ကပြခွင့် ရှိလို့ ဒီပုံစံကို တစ်စိတ်တစ်ဒေသနဲ့ လက်ခံခဲ့တယ်။ ဒီပုံစံကတော့ အသံတိတ် ဇာတ်လမ်းတွဲတွေနဲ့ ၁၉၅၀ ပြည့်လွန် Douglas Sirk ရုပ်ရှင်တွေဆီ ဆက်လက် ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ယနေ့ခေတ် telenovela တွေနဲ့ အာရှတိုက် ဇာတ်လမ်းတွဲတွေမှာ လွှမ်းခြုံနေတုန်းပါ။ ဒီနေ့မှာတော့ "melodramatic" ဆိုတာ အများအားဖြင့် အဓိပ္ပာယ် ညံ့စေတဲ့ စကားလုံးပါ၊ သွယ်ဝိုက်မှု မရှိခြင်းကို ဆိုလိုတယ်။
ဇာတ်လမ်းတွဲ စာရေးသူတွေအတွက်တော့ melodrama က ဒီပုံစံ လည်ပတ်နေတဲ့ အင်ဂျင်ကို ရိုးရိုးသားသား နာမည်ခေါ်တာပါ: ကြီးမားတဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေ၊ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကောင်းတဲ့ တရားမှန် ဝင်ရိုးတွေ၊ ဆုခံတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတွေ၊ အဆုံးသတ်ကတော့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဦးတည်ချက်နဲ့ ရှိတဲ့ ကရုဏာသုတ် (Tragedy)နဲ့ အတူတူတဲ့ စိတ်ခံစားချက် ယန္တရားပါ။ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ သုံးရင် Cliffhanger နဲ့ အခန်း အဆုံးသတ်များကို စွမ်းအင် ပေးတယ်၊ မသိသူ မဆိုင်သူ ဖြစ်သွားရင်တော့ ထိန်းချုပ်မှု မရှိတာလို့ ဖတ်ရတယ်။