Self-insert

Self-insertion ကတော့ "စာရေးဆရာတစ်ယောက်က ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်ရဲ့ လိပ်စာအောက်မှာ (သို့) အမြင်ထောင့်ကနေ သူ့ကိုယ်သူ့ကို ဇာတ်လမ်းထဲ ရေးသွင်းခြင်း ပြုလုပ်တဲ့ စာပေဆိုင်ရာ ကိရိယာ" ပါ၊ အဲ့ဒီ ဇာတ်ကောင်က "လက်ရာရဲ့ စာရေးဆရာ (သို့) စာဖတ်သူလို ပြုမူတတ်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ စရိုက် ရှိနေတတ်ပြီး၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တူညီတယ်လို့ပါ ဖော်ပြခံရနိုင်တယ်"။ ဒီမျိုးရိုးကတော့ အသိအမှတ်ပြုခံရစရာ ကောင်းပါတယ်: Dante က သူ့ကိုယ်တိုင်ရဲ့ Divine Comedy ထဲ လမ်းလျှောက်ခဲ့တယ်၊ Cervantes က Don Quixote ထဲ ပေါ်ထွက်ခဲ့တယ်၊ Vonnegut က သူ့ ဝတ္ထုတွေထဲ သူ့ကိုယ်သူ့ကို ရေးသွင်းခဲ့တယ်၊ Stan Lee ရဲ့ Marvel ဧည့်သည် သရုပ်ဆောင် အခန်းကဏ္ဍတွေကလည်း ဒီကိရိယာပေါ်မှာပဲ လည်ပတ်တာပါ။ ဆောင်းပါးကလည်း ပရော်ဖက်ရှင်နယ် စာရေးဆရာတွေအကြားမှာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ လုပ်တဲ့ self-insertion ကို များသောအားဖြင့် မူလသဘော မရှိတဲ့ အလုပ်လို့ မြင်ကြတယ်လို့ မှတ်သားထားတယ်။

Fan fiction ထဲမှာတော့ ဒီပုံစံ အနှံ့အပြား ရှိတယ်၊ ဖတ်သူ ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်ကို စာပေသွား ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်နဲ့ တွဲဖက်ထားတဲ့ ပုံစံပါ။ အတတ်ပညာအရ အန္တရာယ်ကတော့ Mary Sue ပါ: ချစ်ခင်ခံရ၊ အမြဲမှန်၊ ကုန်ကျစရိတ်ကင်းတဲ့ ကိုယ်ရာတစ်ခု ဖြစ်လာတာပါ။ ကုစားနည်းကတော့ ဇာတ်ကောင် တစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်ပေးတဲ့ အရာနဲ့ တူတယ်၊ ကုန်ကျစရိတ် ရှိတဲ့ ချို့ယွင်းချက်တွေနဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်လျှောက် ပြောင်းလဲသွားမှုတွေပါ။