စာရေးဆရားအသုံးအနှုန်း
Vignette (ဇာတ်ခန်းတို ဖော်ပြချက်)
အချိန်တစ်ခါတည်းကို ဖမ်းယူထားတဲ့ တိုတိုနဲ့ ဖော်ပြချက်ဆန်ဆန် စာတစ်ပုဒ်၊ ဇာတ်ကြောင်းထက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပုံရိပ်ဖော်မှုပေါ်မှာ အာရုံစိုက်တယ်။
Vignette ဆိုတာ "အချိန်တစ်ခါတည်းကို ဖမ်းယူထားတဲ့ တိုတိုနဲ့ ဖော်ပြချက်ဆန်ဆန် စာတစ်ပုဒ်" ကို နာမည်ပေးထားတဲ့ ပြင်သစ် ချေးစကားလုံးပါ။ ဒီစကားလုံးရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က "နွယ်ပင်အသေး" ပါ၊ စာအုပ်ခေါင်းစဉ် စာမျက်နှာတွေနဲ့ အခန်းအဖွင့်တွေပတ်ပတ်လည်မှာ ပုံနှိပ်ထားတဲ့ နွယ်ရွက် အလှဆင်ခြင်းကို အရင်ဆုံး ခေါ်ခဲ့တယ်၊ အင်္ဂလိပ်ဘာသာမှာတော့ ၁၇၅၁ ကနေ "အလှဆင်တဲ့ ဒီဇိုင်း" အနေနဲ့ မှတ်တမ်းတင်ခံခဲ့ရတယ်။ ၁၉ ရာစု သတင်းစာနယ်နယ်မှာ vignette တွေက "စာရေးသူရဲ့ မြင်ကွင်းအနေအထားကနေ သတင်းဆောင်းပါးရဲ့ အကြောင်းအရာကို တိုတိုနဲ့ သက်ဝင်လှုပ်ရှားစွာ ဖော်ပြချက်တွေ" ဖြစ်ခဲ့တယ်၊ Thackeray နဲ့ Dickens လို Victorian ခေတ် စာရေးဆရာတွေက သတင်းစာတွေနဲ့ မဂ္ဂဇင်းတွေထဲမှာ စာပေဆိုင်ရာ ခြုံငုံသွယ်ဝိုက်ချက် (literary sketch) ကို ရေပန်းစားအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒီပုံစံရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေက အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ပါပဲ: ပုံမှန်အားဖြင့် စကားလုံး ၁,၀၀၀ အောက်၊ ရိုးရာ အစအလယ်အဆုံး ဖွဲ့စည်းပုံ မရှိဘူး၊ Flash fiction (အလွန်တို ဝတ္ထုတို)ထက် "လှုပ်ရှားမှုနဲ့ ဇာတ်ကြောင်းဖွဲ့စည်းပုံ နည်းတယ်"၊ ဇာတ်ခန်းတစ်ခုတည်း (သို့) နေ့စဉ်ဘဝ အခိုက်အတန့်တစ်ခု၊ The House on Mango Street လို "ပိုကြီးတဲ့ ဇာတ်လမ်း (သို့) အယူအဆတစ်ခုရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း" ဖြစ်နေတတ်တယ်။
ဇာတ်လမ်းတွဲ ရေးသူတွေအတွက်တော့ vignette က ဇာတ်ကြောင်းရဲ့ အလေးတင်ချက်တွေကြားမှာ အသက်ရှူနေတဲ့ အခန်းရဲ့ ရိုးသားတဲ့ နာမည်ပါ: ရှေ့တိုးမှုအစား အသွင်အပြင်ကို ကတိပြုတယ်၊ Flash fictionရဲ့ တိတ်ဆိတ်တဲ့ မောင်နှမပါ၊ ဝက်ဘ်ဇာတ်လမ်းတွဲတစ်ခုထဲမှာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပုံစံပြောင်းလှန်ခြင်းတစ်ခုပါ။