Xenofiction (မလူသား အမြင်ထောင့် စာပေ)

Xenofiction ကတော့ မလူသား ဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ အမြင်ထောင့်ကနေ၊ အထူးသဖြင့် တိရိစ္ဆာန်တွေရဲ့ အမြင်ထောင့်ကနေ ပြောထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကို ဗဟိုပြုထားတဲ့၊ အနည်းငယ်သာ ကျယ်ပြန့်တဲ့ စိတ်ကူးယဉ် စာပေ အမျိုးအစားတစ်ခုပါ။ တိရိစ္ဆာန်တွေက လူသားတွေကိုယ်စား ရပ်တည်ပေးတဲ့ ပုံပြင် (fable) (သို့) Animal Farm နဲ့ မတူဘဲ၊ xenofiction က မလူသား စိတ်ထဲ တကယ် ဝင်ရောက်ကြည့်ဖို့ ကြိုးစားတယ်: သူ့ ဇာတ်ကောင်တွေမှာ လူသားတွေလို ဉာဏ်ရည် ရှိနိုင်ပေမယ့်၊ သူတို့ရဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းတွေ၊ တွေးတောမှု အလေ့အကျင့်တွေနဲ့ အာရုံခံ စိတ် sensation တွေက လူသား စာဖတ်သူတစ်ယောက်အတွက် လုံးဝ မရင်းနှီးဘူး၊ လူသားတွေကလည်း မကြာခဏ ဇာတ်ကြောင်း ကိရိယာတွေ၊ ဘီလူးတွေ (သို့) ခြိမ်းခြောက်မှုတွေ အဖြစ်သာ ပေါ်လာတတ်တယ်။ Black Beauty (၁၈၇၇) က ပထမဆုံး တကယ့် xenofiction အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး၊ Watership Down (၁၉၇၂) ကတော့ သတ်မှတ်ချက် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ရဲ့ လက်ရာပါ၊ သူ့ ယုန်တွေက ကိုယ်ပိုင် ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ Lapine ဘာသာစကားကို သယ်ဆောင်ထားတယ်။

ဒီအမျိုးအစားရဲ့ အတတ်ပညာဘက် ပြဿနာက ဘာသာစကားဆိုင်ရာပါ: ကြားခံက လူသားတွေရဲ့ ဘာသာစကား ဖြစ်နေတုန်း အခြား သတ္တဝါတစ်ကောင်ရဲ့ အတွေ့အကြုံကို ဘယ်လို ရိုးသားစွာ ထိန်းထားမလဲဆိုတာပါ၊ စာနာမှု ခံစားမှု အတွက် လူ့သဘာဝ ထင်ယောင်စေတဲ့ အချက်တွေ လုံလောက်စွာ ထည့်ဖို့နဲ့ တိရိစ္ဆာန်ရဲ့ အနှစ်ခံ အခြားသဘာဝကို မပျောက်အောင် ထိန်းဖို့ ချိန်ညှိရတယ်။ ဒါက သူ့ကို ကမ္ဘာ တည်ဆောက်ခြင်းနဲ့ အမြင်ထောင့် ရွေးချယ်ခြင်းရဲ့ အစွန်းရောက်တဲ့ စမ်းသပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်စေတယ်: ခံစားချက် တိုင်းဟာ စာဖတ်သူမှာ မရှိတဲ့ အာရုံခံ စိတ် sensation တွေကို ဖြတ်သွားရတယ်။