นิยายโรแมนซ์ (romance novel)

นิยายโรแมนซ์คือนิยายที่เนื้อเรื่องหลักโฟกัสไปที่การพัฒนาของความสัมพันธ์โรแมนติกระหว่างตัวละคร มักปิดท้ายด้วยจุดจบที่เติมเต็มทางอารมณ์ นิยามใช้งานที่บทความส่งต่อมาจาก Romance Writers of America: พล็อตหลักหมุนรอบคนสองคนที่ก่อรูปความรักโรแมนติกร่วมกัน ความขัดแย้งและจุดสูงสุดผูกตรงกับความสัมพันธ์นั้นโดยตรง และหนังสือส่งมอบ "จุดจบที่เติมเต็มทางอารมณ์และเปี่ยมความหวัง" แบบทดสอบของเลสลี เกลบ์แมนคือโรแมนซ์ต้องเป็นแก่นของหนังสือ ไม่ใช่ซับพล็อต; ช่วงเวลา ฉาก และซับพล็อตส่วนใหญ่ใช้ได้ทั้งหมด

หมายเหตุเรื่องการครอบคลุม: แหล่งอ้างอิงวิกิพีเดียคือบทความ Romance novel โดยเฉพาะ รายการนี้จึงบรรยายแนวของนิยาย ไม่ใช่โรแมนซ์ข้ามทุกสื่อ ชั้นวางของแนววิ่งจาก Pamela (1740) ของซามูเอล ริชาร์ดสัน ผ่าน Pride and Prejudice (1813) ที่บทความเรียกว่านิยายโรแมนซ์ที่ดีที่สุดเท่าที่เคยถูกเขียน ไปจนถึงสายงานรีเจนซีของเกอร์เจตต์ เฮเยอร์ตั้งแต่ปี 1921 และ The Flame and the Flower (1972) ของแคทลีน อี. วูดิวิสส์ นิยายโรแมนซ์รูปเล่มเดี่ยวฉบับแรกของสหรัฐ แนวนี้เป็นหนึ่งในส่วนที่ใหญ่ที่สุดของตลาดหนังสือโลก โดยผู้หญิงซื้อนิยายโรแมนซ์อยู่ราว 90 เปอร์เซ็นต์

สำหรับนักเขียนซีเรียลเว็บ สัญญาของแนวอยู่ที่จุดจบ: ผู้อ่านถือว่าการคลี่คลายอันเปี่ยมความหวังเป็นกติกา เป็นเส้นฐานที่ถูกทำแผนที่ไว้ใต้HEA/HFN ชั้นวางที่ตัดกันคือRomantasy, โรแมนซ์พารานอร์มัล และโรแมนซ์สมัยรีเจนซี ดูวิธีเขียนนิยายรักโรแมนซ์