ตัวละครรองที่สาม (tritagonist)

ตัวละครรองที่สามคือ "ตัวละครที่สำคัญลำดับสามของเรื่องเล่า รองจากตัวเอกและตัวละครรองที่สอง" คำนี้มาจากคำกรีกโบราณ tritagōnistḗs หมายถึง "นักแสดงคนที่สาม" และในละครกรีกโบราณตัวละครรองที่สามคือ "สมาชิกคนที่สามของคณะแสดง" บทบาทนี้สำคัญเชิงโครงสร้าง: การย้ายบทฝ่ายตรงข้ามไปให้นักแสดงคนที่สามทำให้ตัวละครรองที่สอง (deuteragonist)ว่างมารับบทที่ปรึกษา ซึ่งทำให้ฉากของตัวเอกลึกซึ้งยิ่งขึ้น และบทนี้ "มักตกเป็นของผู้แสดงที่มีเสียงระดับเบส" ต่อจากตัวเอกเสียงเทนเนอร์และตัวละครรองที่สองเสียงบาริโทน ตัวอย่างที่บทความเอ่ยชื่อล้วนเป็นผู้แสดง: อีสคีนีส ผู้ถูกเดมอสเธนีสตัดสินว่าไร้พรสวรรค์ในบทนี้ และมินิสคัส ตัวละครรองที่สามในสังกัดนักประพันธ์บทละครไอสคิลัส

ในการใช้สมัยใหม่ ศัพท์นี้จัดอันดับบุคคลที่สามของเรื่อง: คนรัก คู่แข่ง พี่เลี้ยงผู้ให้คำแนะนำ ใครก็ตามที่ยืนอยู่ต่ำกว่าตัวนำลำดับสองหนึ่งขั้น การตั้งชื่อขั้นนี้เป็นการตัดสินใจของคณะตัวละครจำนวนมาก ว่าจะให้มุมมองแก่บทใดและจะลงทุนโลกภายในเท่าไร ซึ่งครอบคลุมอยู่ในการบริหารทีมนักแสดงหมู่