Assonance (သရသံ ထပ်ခြင်း)

Assonance ဆိုတာ "ဘေးချင်းကပ် ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ စကားလုံးတွေ (သို့) ပိဿီကာတွေထဲမှာ တူညီတဲ့ (သို့) ဆင်တူတဲ့ သံယူနစ်တွေ ထပ်ခြင်း" ပါ၊ အမေရိကန် အသုံးအနှုန်းမှာတော့ ဒီစကားလုံးကို သရသံတွေအတွက်သာ သီးသန့် သိမ်းဆည်း ထားလို့ပါ။ "Assonance က စာပေထက် ကဗျာမှာ ပိုမကြာခဏ ဖြစ်တတ်တယ်"၊ "သရသံ assonance က ကဗျာထဲမှာ အရေးကြီးတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပါ"၊ သိုင်းကွက်ကတော့ "assonance ရဲ့ အထူးအခြေအနေတစ်ခု" ဖြစ်ပြီး သူ့ စကားလုံး အဆုံးသတ်တွေ တူညီတယ်၊ fog နဲ့ log လိုပါ။

စာပေ ရေးသူအတွက် assonance က အဓိပ္ပာယ် အသစ် မပါပဲ စိတ်ခံစားချက် တစ်ခု ပေးတယ်: ရှည်တဲ့ သရသံတွေရဲ့ ကွင်းဆက်က ဝါကျတစ်ခုကို နှေးပြီး မှောင်းစေတယ်၊ ပိုတောက်ပတဲ့ သရသံတွေရဲ့ တဆက်တည်း အလှည့်ကျ ဖြစ်မှုကတော့ သူ့ကို မြှင့်တင်ပေးတယ်၊ ပဲ့တင်ထပ်သံက နားအောက်မှာ အလုပ်လုပ်လို့ Alliteration (အစ ဗျည်းသံ ထပ်ခြင်း)က ကြေညာသလို ကြေညာချက် မထုတ်ဘဲ စာပိုဒ်တစ်ခုကို ရောင်ခြယ်ပေးတယ်။ ဝါကျတစ်ခုက သူ့ အတွေးအခေါ်ထက် အသံအရ ပိုကောင်းနေပြီဟု ခံစားရချင်းနဲ့ စောင့်ကြည့်ပါ၊ အဲ့ဒီ လမ်းလွဲ မျောချက်က ခရမ်းရောင် စာရေးဟန်ရဲ့ မျိုးစေ့ တစ်ခုပါ။