ဇာတ်လမ်းဖွဲ့စည်းပုံ
Chekhov ရဲ့ သေနတ်
Chekhov ရဲ့ သဘောတရား: ဇာတ်လမ်းထဲက အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုချင်းစီဟာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်ရမယ်၊ ပထမ အက်တ်မှာ နံရံမှာ သေနတ်တစ်လက် ချိတ်ထားတယ်လို့ ပြောရင် နောက်အက်တ်တွေမှာ ဘယ်လောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ပစ်ပေးရမယ်။
Chekhov ရဲ့ သေနတ် (Chekhov's gun) ကတော့ Anton Chekhov ရဲ့ ဇာတ်သဘောဆိုင်ရာ သဘောတရားပါ၊ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုထဲက အစိတ်အပိုင်း တိုင်းဟာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်သင့်ပြီး မဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ဖယ်ရှားသင့်တယ် ဆိုတာပါ။ သူက ဒါကို နည်းအမျိုးမျိုးနဲ့ ရေးသားခဲ့တယ်: "ပစ်မယ့် မဟုတ်ရင် သေနတ် ပြည့်တဲ့ အနေအထားနဲ့ စင်ပေါ် ဘယ်တုန်းကမှ မတင်ရဘူး" (၁၈၈၉ ခုနှစ် စာ)၊ ဒါ့အပြင် Shchukin က မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့အတိုင်း "ပထမ အက်တ်မှာ နံရံမှာ သေနတ်တစ်လက် ချိတ်ထားတယ်လို့ ပြောရင် ဒုတိယ (သို့) တတိယ အက်တ်မှာ သူ့ကို ဘယ်လောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ပစ်ပေးရမယ်။" ခေတ်သစ် ဒုတိယ အဓိပ္ပာယ်ကတော့ ချထားခဲ့တဲ့ အစိတ်အပိုင်း ကိုယ်တိုင်ကို နာမည်ပေးခြင်းပါ: စောစောက မိတ်ဆက်ခံရပြီး သူ့ရဲ့ အရေးပါမှုက နောက်ပိုင်းမှသာ ရှင်းလင်းလာတဲ့ ဇာတ်ကြောင်း အသေးစိတ်တစ်ခုပါ။
ဝတ္ထုရေးဆရာတွေအတွက် ဒီသဘောတရားကတော့ ချထားချက်နဲ့ ဆုပေးချက်ပါ: သင် ချထားတာကို ပစ်ပေးရမယ်၊ သင် ပစ်တာကို ချထားခဲ့ရမယ်။ ဝက်ဘ်ဇာတ်လမ်းတွဲ တစ်ခုမှာတော့ ပိုပြင်းထန်တယ်၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ တစ်အုပ်လုံး ပြန်ဖတ်ပြင်ခြင်း ရှိမရှိ မသေချာခင် အခန်းတွေက ထုတ်ဝေခံနေရရလို့ပါ၊ မတော်တဆ ချထားမိတဲ့ သေနတ်တစ်လက်ကို နောက်ပိုင်းမှာ တိတ်တဆိတ် ဖယ်ရှားလို့ မရတော့ဘူး။ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ချန်ထားတဲ့ ခြားနားချက်ကတော့ red herring (လမ်းလွှဲ အထောက်အထား) ပါ၊ လမ်းလွှဲစေဖို့ သက်သက်အတွက် ချထားတဲ့ အသေးစိတ်တစ်ခုပါ။ Hemingway ကတော့ ဒီစည်းမျဉ်းကို ပြက်ရယ် ပြောခဲ့သလို Chekhov ကိုယ်တိုင်ရဲ့ The Cherry Orchard မှာလည်း ဘယ်တုန်းမှ မပစ်တဲ့ သေနတ်နှစ်လက် ချိတ်ထားတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒါက တရားဥပဒေ တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ချွေတာမှု သဘောတရားတစ်ခုအဖြစ်ပဲ ယူဆသင့်ပါတယ်။