နောက်ခံ ဖော်ပြချက် (exposition)

နောက်ခံ ဖော်ပြချက် (exposition) ဆိုတာ "ဇာတ်လမ်း (သို့) ဇာတ်လမ်းပြောချက် တစ်ခုထဲမှာ နောက်ခံ အချက်အလက်တွေ ထည့်သွင်းခြင်း" ပါ: ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို စာဖတ်သူ လိုက်နိုင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အချက်အလက်တွေ ပေးတဲ့ နည်းလမ်းပါ။ တိုက်ရိုက် ပုံစံက ပြောပြဖို့ ဇာတ်လမ်းကို ရပ်စေတယ်: ပုံပြင်ပြောသူရဲ့ အနှစ်ချုပ် (သို့) ပြောပြခံရတဲ့ နောက်ခံ ဇာတ်လမ်းပါ။ သွယ်ဝိုက် ပုံစံကတော့ စာရေးဆရာ Jo Walton က နာမည်ပေးထားတဲ့ "incluing" ပါ: အချက်အလက်တွေကို စကားပြောခန်းတွေ၊ အတိတ်ပြန်ခန်းတွေ၊ ဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ အတွေးတွေ၊ နောက်ခံ အသေးစိတ်တွေ (သို့) ဇာတ်လမ်းထဲက မီဒီယာတွေထဲမှာ သဲကြဲ ဖြန့်ချိထားပြီး ဇာတ်လမ်းက ဘယ်အချိန်မှ မရပ်တန့်စေဘူး။ ဆောင်းပါက Rudyard Kipling ရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကို အသိအမှတ်ပြုပြီး၊ ဒီနည်းပညာ ရောက်သွားတဲ့ စာရေးဆရာတွေထဲမှာ Robert Heinlein ကို နာမည်စာရင်း ထည့်ပြတယ်။

အဖွင့် အခန်းတွေ ရေးရခက်တာ အဓိက ကြောင့်ကား exposition ကြောင့်ပါ: နည်းရင် စာဖတ်သူ လမ်းပျောက်သွားတယ်၊ များရင် ဇာတ်လမ်း ရပ်သွားတယ်၊ info dump လို့ လူသိများတဲ့ ဝေဖန်ချက်နဲ့ ကြုံရတယ်။ စံနှုန်း ပြင်ဆင်နည်းတွေ အားလုံးကတော့ incluing ပါ: စာဖတ်သူ မလိုသေးတဲ့ အချက်အလက်တွေကို ဖြတ်ပစ်ပြီး ကျန်တာတွေကို ဇာတ်ခန်း ဆက်လှုပ်ရှားနေအောင် အပါးဆုံး အလွှာနဲ့ ပေးပါ။ နောက်ခံအကြောင်းအရာ (backstory) ကို သက်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာတဲ့အခါမှ ပေါ်လာစေပြီး ပြပြီး မပြောပါနဲ့ ကို ကြည့်ပါ။