အမျိုးအစား
Folklore (ပြည်သူ့ ရိုးရာစာပေ)
အုပ်စုတစ်စုက ဝိုင်းမျှဝေထားတဲ့ ဖော်ပြချက် ယဉ်ကျေးမှု အစုအဝေး: ပုံပြင်တွေ၊ ရာဇဝင်ပုံပြင်တွေ၊ ဆိုရိုးစကားတွေ၊ ကဗျာတွေနဲ့ ဟာသစကားတွေ၊ တရားဝင် သင်ကြားခြင်း မဟုတ်ဘဲ တစ်ယောက်ကနေ တစ်ယောက်ဆီ လွှင့်ပေးလိုက်တာတွေ။
ပြည်သူ့ ရိုးရာစာပေ (folklore) ကတော့ လူ့အုပ်စုတစ်စု၊ ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခု (သို့) ယဉ်ကျေးမှု ကိုင်းစိတ်တစ်ခုက ဝိုင်းမျှဝေထားတဲ့ ဖော်ပြချက် ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ အစုအဝေးပါ။ ပါးစပ်ဖြင့် ပျံ့နှံ့တဲ့ ရိုးရာတွေအနက် ပုံပြင်တွေ၊ ရာဇဝင်ပုံပြင်တွေ၊ ဆိုရိုးစကားတွေ၊ ကဗျာတွေနဲ့ ဟာသစကားတွေ ပါဝင်ပြီး၊ ပွဲတော်တွေ၊ မင်္ဂလာဆောင်တွေ၊ ရိုးရာအကတွေနဲ့ အရွယ်ရောက် ပြုပွဲတွေလို ပစ္စည်းရပ် ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ဓလေ့ထုံးစံတွေလည်း ဘေးကနေ ပါတယ်။ ပျံ့နှံ့စေခြင်းကတော့ သတ်မှတ်ချက် အပြုအမူပါ: folklore ကတော့ တရားဝင် အဖွဲ့အစည်းတွေ မှတဆင့် မဟုတ်ဘဲ လူတစ်ယောက်ကနေ တစ်ယောက်ဆီ၊ ပါးစပ် ညွှန်ကြားချက် (သို့) လက်တွေ့ ပြသချက်နဲ့ သက်သက် လွှင့်ပေးလိုက်တာပါ။ William Thoms က ဒီစကားလုံးကို ၁၈၄၆ ခုနှစ်မှာ "popular antiquities" နဲ့ "popular literature" ဆိုတဲ့ အသုံးအနှုန်း ဟောင်းတွေရဲ့ အစား တီထွင်ခဲ့တာပါ။
စာရေးဆရာတွေအတွက် folklore ကတော့ အမျိုးအစားတွေရဲ့ အပေါ်က စာအုပ်စင်ပါ: ဒဏ္ဍာရီနဲ့ ကြောင်းပြောပုံပြင် နှစ်ခုလုံးက သူ့အထဲမှာ ရှိကြတယ်၊ ယုံကြည်မှုနဲ့ မတူတဲ့ ဆက်ဆံရေး အသီးသီးနဲ့ပါ။ လက်တွေ့ ဖြစ်နေတဲ့ folklore ပါတဲ့ ဇာတ်လမ်း ကမ္ဘာတစ်ခုဆိုတာ ဇာတ်ကောင်တွေက ဆိုရိုးစကားတွေ ကိုးကားပြီး ပုံပြင် ပြောပုံတွေအပေါ် အငြင်းပွားနေကြတဲ့ ကမ္ဘာပါ။