အမျိုးအစား
Regency romance (ရီဂျင်စီခေတ် အချစ်ဇာတ်လမ်း)
ဗြိတိသျှ ရီဂျင်စီခေတ် (၁၈၁၁ ကနေ ၁၈၂၀) (သို့) ၁၉ ရာစုအစောပိုင်းမှာ ချထားတဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်း ဝတ္ထုတွေရဲ့ ကိုင်းခွဲတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင် ဇာတ်ကြောင်းနဲ့ စတိုင်ဆိုင်ရာ သဘောတူညီချက်တွေ ရှိတယ်။
Regency romance (ရီဂျင်စီခေတ် အချစ်ဇာတ်လမ်း) ကတော့ ဗြိတိသျှ ရီဂျင်စီခေတ် (၁၈၁၁ ကနေ ၁၈၂၀) (သို့) ၁၉ ရာစုအစောပိုင်း ကာလမှာ ချထားတဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်း ဝတ္ထုတွေရဲ့ ကိုင်းခွဲတစ်ခုပါ။ ခေတ်ပြိုင် ဇာတ်လမ်းတစ်ခုကို ခေတ်ဟောင်း ဝတ်စုံတန်ဆာ ဆင်မြန်းချထားတာ မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့ကိုယ်ပိုင် ဇာတ်ကြောင်းနဲ့ စတိုင်ဆိုင်ရာ သဘောတူညီချက်တွေရှိတဲ့ ထီးခြား အမျိုးအစားတစ်ခုပါ: ပုံမှန် ပါဝင်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေမှာ အထက်တန်းလွှာ လူမှုရေးအသိုင်းအဝိုင်းနဲ့ လူမှုရေး ရာသီ (မြင်းလှည့် လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ မနက်ခင်း လည်ပတ်ခြင်း၊ ညနေစာ စားပွဲတွေ၊ ကြီးကျယ်တဲ့ ညဉ့်စားပွဲတွေ၊ ပြဇာတ်၊ အော်ပရာနဲ့ ကခုန်ပွဲတွေ)၊ အဆင့်အတန်းအတွက် အလိုအပ်ချက်ကြောင့် လိုက်လျောကာ ချုပ်ဆိုတဲ့ အိမ်ထောင်များ၊ အတု စေ့စပ်မှုတွေ၊ လူမှုရေး အမှား၊ လူတန်းစား ကွာခြားမှုနဲ့ မင်္ဂလာဆောင် ဈေးကွက်ကို မောင်းနှင်တဲ့ မှူးမတ် အဆင့်အတန်း စနစ်တွေ ပါဝင်တယ်။ ရိုးရာ ရီဂျင်စီ ဇာတ်လမ်းတွေကတော့ ထက်မြက်ပြီး ရှေးရှုမြန်တဲ့ စကားပြောကို ဦးစားပေးပြီး ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြတဲ့ ကာမအကြောင်းအရာကိုကား အလွန်အနည်းငယ်သာ ထည့်သွင်းလေ့ရှိတယ်။
ဒီအမျိုးအစားကတော့ Jane Austen ထက် Georgette Heyer ကနေ ပိုဆင်းသက်လာတယ်၊ Heyer က ၁၉၃၅ ကနေ သူမ သေဆုံးတဲ့ ၁၉၇၄ အထိ ရီဂျင်စီ ဝတ္ထု နှစ်ဆယ်ကျော် ရေးသားခဲ့ပြီး အသိုင်းအဝိုင်း လူမှုရေး အလေ့အကျင့် ဝတ္ထု ရိုးရာထဲမှာ ရှိတယ်၊ ခံစားချက် ပိုပြင်းထန်တဲ့ Regency Historical ကိုင်းခွံကတော့ ခေတ်သစ် ခွဲခြားမှုပါ။ အောက်ခံက အချစ်ဇာတ်ကြောင်း စက်ရှိကို အချစ်ဇာတ်လမ်းကို ဘယ်လို ရေးမလဲ မှာ ချမှတ်ထားပြီး၊ သုတေသန ဘောင်ခတ်ကတော့ သမိုင်းနောက်ခံ ဝတ္ထုကို ဘယ်လိုရေးမလဲ ထဲမှာ ရှိတယ်။