ဇာတ်လမ်းဖွဲ့စည်းပုံ
တက်လာမယ့် ဖြစ်ရပ်များ
နောက်ခံ ဖော်ပြချက်နဲ့ အထွတ်အထိပ်ကြားက အပိုင်း၊ ရှုပ်ထွေးမှုတွေက တစ်ခုပေါ်တစ်ခု ပေါက်လာပြီး တင်းကျပ်မှုက အထွတ်အထိပ်ဆီ တဖြည်းဖြည်း တက်သွားတယ်။
တက်လာမယ့် ဖြစ်ရပ်များ (rising action) ကတော့ ဇာတ်လမ်း (သို့) စာပေလက်ရာတစ်ခုရဲ့ နောက်ခံ ဖော်ပြချက် (exposition) နဲ့ အထွတ်အထိပ် (climax) ကြားက အပိုင်းပါ။ Freytag ရဲ့ ပုံသေ စနစ်ပေါ်ပုံးမှာတော့ "ထွက်ခွာသွားတဲ့ စွမ်းအင်တစ်ခုက နောက်ခံ ဖော်ပြချက်ရဲ့ နောက် ချက်ချင်းပဲ စတင်ပြီး တက်လာမယ့် ဖြစ်ရပ်တွေကို တည်ဆောက်ပေး" ပြီး ဇာတ်လမ်းကို အထွတ်အထိပ်အထိ သယ်ဆောင်သွားပါတယ်။ သုံးပိုင်း သဘောတရားအရဆိုရင်တော့ ဒုတိယ အက်တ်က "ပထမ ကူးပြောင်းချက်က စတင်ထားတဲ့ ပြဿနာကို ဇာတ်လမ်းသူရဲကောင်း ဖြေရှင်းဖို့ ကြိုးပမ်းတဲ့ အချိန်ကာလ" ဖြစ်ပြီး ကြိုးပမ်းမှု တစ်ခုစီက ဇာတ်လမ်းသူရဲကောင်းကို "ပို၍ ဆိုးရွားလာတဲ့ အခြေအနေတွေ" ထဲ ရောက်သွားစေတယ်။
နောက်ဆုံး အကူးအသွား စကားစုကတော့ တာဝန်တစ်ခုလုံးရဲ့ သဘောပါ: တက်လာမယ့် ဖြစ်ရပ်တွေက ရှုပ်ထွေးလာအောင် လုပ်ရမယ်။ ကြိုးပမ်းမှုတွေက ရှုံးနိုင်တယ် (သို့) ကုန်ကျစရိတ် ပေးရတယ်၊ ဒဏ်ငွေတွေနဲ့ အန္တရာယ်တွေ တက်လာပြီး သံသယဝင်စိတ်က စုဆောင်းလာရတယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ အလယ်ပိုင်းက ပျော့ပျော့ ပျက်သွားတယ်။ အလယ်အချက်ကတော့ တက်လာမယ့် ဖြစ်ရပ်တွေကို တုံ့ပြန်တဲ့ ပိုင်းနဲ့ ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်တဲ့ ပိုင်း နှစ်ပိုင်း ပိုင်းခြားပေးတယ်၊ ဒီအပိုင်းတွေက တည်ဆောက်ပေးလိုက်တဲ့ ရည်မှန်းချက်ကတော့ အထွတ်အထိပ်ပါ၊ အထွတ်အထိပ်ရဲ့ နောက်မှာတော့ ကျဆင်းမှုနဲ့ ဇာတ်သိမ်း (denouement) ဆက်လာတယ်။