ความไม่เข้ายุค (anachronism)

ความไม่เข้ายุค จากกรีกana ("ตรงข้าม") และkhronos ("เวลา") คือ "ความขัดแย้งเชิงลำดับเวลาในการจัดวางใด ๆ โดยเฉพาะการจับคน เหตุการณ์ วัตถุ คำศัพท์ และจารีตจากยุคสมัยต่างกันมาไว้ด้วยกัน" "ชนิดที่พบมากที่สุดของความไม่เข้ายุคคือวัตถุที่ถูกวางผิดเวลา" แต่บัญชียาวต่อไปถึงสำนวนโวหาร เทคโนโลยี และจารีต ความรุนแรงของการผิดก็แยกชนิดได้อีก: parachronism "ปรากฏในยุคสมัยที่มันไม่พบโดยปกติ" ขณะที่ prochronism คือ "ความไม่เข้ายุคแบบเป็นไปไม่ได้ ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อวัตถุหรือแนวคิดยังไม่ถูกคิดค้นขึ้นเลย" งานของราฟาเอลกับเชกสเปียร์ "เต็มไปด้วยความไม่เข้ายุค" และไม่ใช่ทุกจุดเป็นการพลาด: เซอร์วอลเตอร์ สกอตต์ตั้งข้อแก้ว่าหัวเรื่องทางประวัติศาสตร์ถูกถ่ายทอด "ราวกับว่า แปลเข้าสู่มารยาทและภาษาของยุคสมัยที่เราดำรงอยู่"

วินัยของนักเขียนคืองานค้นคว้าบวกการตรวจทาน เพราะ "ความไม่เข้ายุคโดยไม่ตั้งใจอาจเกิดขึ้นเมื่อนักเขียน ศิลปิน หรือผู้แสดงไม่รู้ถึงความต่าง" ระหว่างยุคสมัย ซึ่งเป็นความล้มเหลวที่วิธีเขียนนิยายย้อนยุคมีอยู่เพื่อกันเอง อนาคตก็เข้าข่ายได้: "นักเขียนไซไฟเสี่ยงความไม่เข้ายุคเมื่อผลงานของพวกเขาอายุมากขึ้น" และในซีรีส์ลงตอน ความผิดพลาดถูกเผยแพร่ไปแล้ว ไม่ใช่ยังนอนอยู่ในไฟล์ร่าง อุปกรณ์หรือสำนวนที่โผล่มาก่อนเวลาห้าสิบบทจึงลบทิ้งเงียบ ๆ ไม่ได้ มีทางเดียวคือ retcon ซึ่งเป็นเส้นที่retcon กับความผิดพลาดความต่อเนื่องลากแบ่งไว้