โครงสร้างเรื่อง
ข้อความเปิดเรื่อง (epigraph)
วลี คำคัด หรือบทกวีที่วางไว้ต้นหนังสือ ต้นบท หรือต้นหมวด เพื่อนำหน้าหรือกรอบความหมายให้สิ่งที่ตามมา
ในวรรณกรรม ข้อความเปิดเรื่อง (เอพิกราฟ) คือ "วลี คำคัด หรือบทกวีที่วางไว้ต้นเอกสาร ต้นหนังสือ" ต้นหมวด หรือต้นบท หนังสือหนึ่งเล่มอาจมีไว้เพียงชิ้นเดียว มีรายบท หรือทั้งสองอย่าง การใช้ตามที่บทความจัดไว้: "เป็นคำนำของงาน เป็นบทสรุป เป็นตัวอย่างโต้แย้ง" หรือเป็นสายใยสู่คลังวรรณกรรมกว้างที่ชวนให้เทียบเคียง ที.เอส. เอลเลียตวางดันเตไว้เหนือ "The Love Song of J. Alfred Prufrock" และคอร์แม็ก แม็กคาร์ธีเปิด Blood Meridian ด้วยข้อความเปิดเรื่องสามชิ้น
นิยายก็ปลอมมันขึ้นเองได้: บทความจัดบทกวี D'Invilliers ของฟิตซ์เจอรัลด์ใน The Great Gatsby และโคลงแหวนของโทลคีนไว้ในหมวดข้อความเปิดเรื่องสมมติ คือวัตถุจากในเรื่องที่ทำหน้าที่เอพิกราฟ สำหรับนักเขียนลงตอน ข้อความเปิดเรื่องคือเบ็ดราคาถูกที่แบกน้ำหนักได้จริง: สามบรรทัดต้นบทตั้งโทน ปลุกธีมและส่งสัญญาณรีจิสเตอร์ได้ก่อนที่ฉากแรกจะเริ่ม มันยืนเคียงโพรล็อกในฐานะหน้าอีกหน้าหนึ่งก่อนเรื่องเริ่ม