แพลตฟอร์มนิยายเว็บจีน: Qidian, JJWXC และบทแบบจ่ายเงิน

จีนคือที่ที่นิยายเว็บกลายเป็นอุตสาหกรรมการค้ามวลชนที่จ่ายเงินได้เป็นแห่งแรก: วรรณกรรมออนไลน์ "มีบทบาทสำคัญกว่าในจีนมากกว่าในสหรัฐอเมริกาและส่วนที่เหลือของโลก" ตามบทความวรรณกรรมจีนของวิกิพีเดีย และนิยายยอดนิยมที่สุดหาผู้อ่านได้หลายล้านคน แพลตฟอร์มญี่ปุ่นแจกเรื่องลงตอนฟรีแล้วให้สิ่งพิมพ์จ่ายค่าตอบแทนแก่นักเขียน (แพลตฟอร์มนิยายเว็บญี่ปุ่น) แพลตฟอร์มเกาหลีขายตอน (แพลตฟอร์มนิยายเว็บเกาหลี) การเคลื่อนไหวของ Qidian ในเดือนตุลาคม 2003 มาก่อนทั้งคู่: แยกนิยายออกเป็นบทฟรีกับบท VIP ที่ต้องจ่ายเงิน แบ่งค่าธรรมเนียมระหว่างแพลตฟอร์มกับนักเขียน และตั้งราคาบทไว้ใกล้ศูนย์

Qidian: ที่ที่บทแบบจ่ายเงินถูกประดิษฐ์ขึ้น

Qidian ("จุดเริ่มต้นออนไลน์จีน") ก่อตั้งในเดือนพฤษภาคม 2002 โดย Chinese Magic Fantasy Union ชุมชนผู้ชื่นชอบแฟนตาซีจีนที่ก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤศจิกายน 2001 บทความวิกิพีเดียลงวันที่ของการเคลื่อนไหวชี้ขาดไว้ที่เดือนตุลาคม 2003: ระบบจ่ายเพื่ออ่านที่แยกผลงานออกเป็น "หมวดฟรีและหมวด VIP โดยมีค่าธรรมเนียม VIP ถูกแจกจ่ายระหว่างพอร์ทัลกับนักเขียน" ทุกแพลตฟอร์มซีเรียลแบบฟรีเมียมนับแต่นั้นคือผลปลายน้ำของกลไกเดียวนั้น

ราคาเป็นแบบรายอักขระและตั้งไว้เล็กโดยตั้งใจ บทความบันทึกบันไดสมาชิกปี 2016: ชั้นพื้นฐานฟรีที่ 5 หยวนต่อ 100,000 อักขระ ชั้นขั้นสูงที่ 199 หยวนต่อปี และสมาชิกภาพ VIP ที่ 1,200 กับ 3,600 หยวนต่อปี ซึ่งลดอัตราลงเหลือ 4 กับ 3 หยวน นิยายยอดนิยมที่สุดมีราคาเฉลี่ย 2 หยวน ราวหนึ่งในสิบของหนังสือเล่มพิมพ์ และตั้งแต่ปี 2010 ผู้อ่านส่งเงินรางวัลถึงตัวนักเขียนได้โดยตรง

เรื่องของบริษัทคือการรวมกิจการ Shanda เข้าซื้อ Qidian ในเดือนตุลาคม 2004 และพับเข้าเป็น Cloudary ในปี 2008 ในปี 2015 Tencent ควบรวม Shanda Literature เข้ากับ Tencent Literature เป็น China Literature (Yuewen) ซึ่งเป็นกิจการที่โมเดลฟรีเมียมของ Qidian ปูทางให้ นับถึงปี 2026 บทความเรียก Qidian ว่า "แพลตฟอร์มดิจิทัลที่ใหญ่ที่สุดที่เชี่ยวชาญการให้บริการนิยายยอดนิยม" และมันผ่านผู้ใช้ลงทะเบียน 10 ล้านคนภายในเดือนกันยายน 2010 แคตตาล็อกครอบคลุมนิยายแฟนตาซี อู่เซีย นิยายเมือง นิยายประวัติศาสตร์ และนิยายเกม การศึกษาปี 2019 พบว่าแฟนตาซีกับอู่เซียรวมกันคิดเป็น 42.39 เปอร์เซ็นต์ของมัน และช่องทางผู้หญิงที่เปิดในปี 2005 กลายเป็น Qidian Female Net ในปี 2009

เหมาะกับใคร: นักเขียนซีเรียลแนวยาวที่รักษายอดผลผลิตหนักหน่วงได้ เพราะแพลตฟอร์มเหล่านี้จ่าย "ผ่านค่าลิขสิทธิ์หรือเงินเดือนที่ผูกกับยอดผลผลิตรายวัน" ข้อควรระวังหนึ่ง: ในปี 2020 เจ้าของ Qidian คือ Yuewen พยายามแก้สัญญาของตนให้ Yuewen เป็นเจ้าของงานแปล งานอนุพันธ์ และงานดัดแปลงจากต้นฉบับของนักเขียน และนักเขียนกับผู้อ่านผลักดันคืน การต่อสู้ว่าด้วยเป๊ะ ๆ กับว่าใครเป็นเจ้าของท่อส่งการดัดแปลง อ่านเงื่อนไขปัจจุบันก่อนเซ็นสัญญาใด ๆ

JJWXC: ตลาดเฉพาะนิยายเว็บสำหรับผู้หญิง

Jinjiang Literature City (JJWXC) เปิดตัววันที่ 1 สิงหาคม 2003 ในชื่อเดิมคือ Jinjiang Original Network Shanda Literature เข้าซื้อกิจการในปี 2007 หลังปัญหาการเงิน และระบบจ่ายเพื่ออ่านมาถึงในเดือนมกราคม 2008 มันจึงใช้โมเดลบทแบบจ่ายเงินร่วมกัน สิ่งที่ต่างคือผู้ชม วิกิพีเดียเรียกมันว่า "สำนักพิมพ์นิยายเว็บสำหรับผู้หญิงที่ใหญ่ที่สุดของจีน" เป็นที่รู้จักดีที่สุดจากตันเหมยต้นฉบับเคียงข้างโรแมนซ์ระหว่างเพศตรงข้ามกับไป่เหอ (baihe) และนับถึงปี 2022 ผลงานยอดนิยมหนึ่งร้อยเรื่องของมันเป็นตันเหมยถึง 79 เรื่อง มาตราส่วน ณ ปี 2025: นักเขียนลงทะเบียน 1.78 ล้านคน สมาชิกลงทะเบียน 46.91 ล้านคน และผลงานที่โฮสต์มากกว่า 500,000 เรื่อง

แคตตาล็อกอธิบายการเข้าถึงของมัน: Bu Bu Jing Xin ของทงหัว, Grandmaster of Demonic Cultivation กับ Heaven Official's Blessing ของโมเซียงทงชิ่ว และ Guardian ของ Priest ซึ่งถูกดัดแปลงเป็นซีรีส์เว็บชื่อเดียวกัน กติกาเนื้อหาเข้มงวด: เนื้อหาโจ่งแจ้งถูกแบนตั้งแต่ปี 2014 ความใกล้ชิดถูกจำกัดที่การจูบปากกับการจับมือ และช่องตันเหมยถูกรีแบรนด์เป็น "ความรักบริสุทธิ์" ในปีเดียวกัน JJWXC เหมาะกับนักเขียนโรแมนซ์ที่สื่อสารกับผู้ชมหญิง

บทแบบจ่ายเงินทำอะไรกับการเขียน

• ยอดผลผลิตรายวันคือรายได้ ค่าลิขสิทธิ์หรือเงินเดือนที่ผูกกับยอดผลผลิตรายวัน ทำให้จังหวะการลงคือตัวเงินเดือนเอง ไม่ใช่แค่สุขลักษณะของผู้ชม
• การมีส่วนร่วมของผู้อ่านคือเครื่องจักร แหล่งอ้างอิงบรรยายเศรษฐกิจที่ผู้ใช้ขับเคลื่อน: ผู้อ่านมีส่วนร่วมผ่านคอมเมนต์ คะแนน และของขวัญที่เป็นตัวเงิน และแฟนดอมคัดเลือกทิศทางของเรื่องและกระตุ้นให้นักเขียนลงตรงเวลา
• ความเข้ากับแนวคือความเข้ากับรายได้ แพลตฟอร์มเหล่านี้เน้นแนวยอดนิยม นำโดยแฟนตาซีกับนิยายฝึกตนเหนือสิ่งอื่นใด และ Shanda Literature อ้างว่าตีพิมพ์ผลงานวรรณกรรมจีนวันละ 8,000 เรื่อง การเขียนสวนธรรมชาติของแพลตฟอร์มมีต้นทุนแพงที่นี่กว่าที่ไหน ๆ

ตลาดจีนหมายความว่าอะไรกับนักเขียนที่อื่น

คุณไม่ต้องเขียนเป็นภาษาจีนเพื่อให้ตลาดนี้สำคัญกับคุณ เพราะแนวของมันอพยพออกไปแล้ว ตามแหล่งอ้างอิง: แพลตฟอร์มอย่าง Wuxiaworld กับ Webnovel พาเซี่ยนเซียกับอู่เซียไปถึงผู้ชมทั่วโลก โดยอาศัยทีมแปลกับเครื่องมือแมชชีนเลิร์นนิง การแปลโดยแฟน ๆ ของนิยายเว็บจีน โดยเฉพาะตันเหมย แพร่หลาย และการแปลที่มี AI ช่วยแสดงแวว ขณะที่การถกเถียงเรื่องจริยธรรมและศิลปะเทียบกับความสามารถของมนุษย์ยังไม่ยุติ คำศัพท์ชุดนี้คุ้มที่จะเรียนรู้ไม่ว่าคุณจะลงเผยแพร่ที่ไหน: ความต่างระหว่างอู่เซียกับเซี่ยนเซียกลไกของนิยายฝึกตนและป้ายชั้นวางอย่างซวนหวน สำหรับตัวเลขขนาดตลาด พร้อมแท็กระดับความเชื่อมั่น ดูภูมิทัศน์แพลตฟอร์มนิยายลงตอน

ท่อส่งการดัดแปลง

จุดสูงสุดของโมเดลจีนคือการดัดแปลง และแหล่งอ้างอิงบรรยายบันไดทั้งขั้น นิยายเว็บถูกดัดแปลงเป็นหมั่นฮวา (การ์ตูน) ตงฮว่า (แอนิเมชัน) ละครเสียง และซีรีส์โทรทัศน์แสดงสด ผลงานดัดแปลงตันเหมยที่ถูกเซ็นเซอร์อย่าง Guardian, The Untamed และ Word of Honor ได้รับการรับชมระดับพันล้านครั้งและการเผยแพร่กว้างขวางระหว่างประเทศในช่วงปลายทศวรรษ 2010 ถึงต้นทศวรรษ 2020 และในปี 2020 ผู้ผลิตภาพยนตร์กับละครซื้อสิทธิ์ผลงานตันเหมยถึง 59 เรื่องด้วยกัน บทความวรรณกรรมจีนบันทึกว่าถังเจียซานเส้าสร้างรายได้ระดับหลายล้านจากการเขียนและการดัดแปลงผลงานของเขา รางวัลนั้นคือสิ่งที่ข้อพิพาทสัญญา Qidian ปี 2020 วุ่นวายเรื่อง: ใครเป็นเจ้าของสิทธิ์การดัดแปลงคือการเจรจาทั้งหมด

บทเรียนสองข้อสำหรับการเขียน ซีเรียลคืองานหลัก ไม่ใช่ตัวอย่างงาน: มันต้องหาผู้อ่านของมันทีละบท ที่ราคารายอักขระ ก่อนที่ใครจะนำมันไปดัดแปลง และแนวที่เลี้ยงท่อส่งคือแนวที่ความคืบหน้าอ่านออกทีละบท ซึ่งเป็นข้อโต้แย้งแบบความคืบหน้าภายนอกที่คู่มือแนวพูดย้ำเสมอ

เลือกแพลตฟอร์ม

• ซีเรียลแนวยาวสำหรับผู้ชมชาย นิยายฝึกตนเหนือสิ่งอื่น: Qidian ผู้ประดิษฐ์โมเดลและเวทีที่ใหญ่ที่สุด
• โรแมนซ์สำหรับผู้ชมหญิง: JJWXC โดยเข้าใจกติกาเนื้อหาของมันล่วงหน้า
• เขียนเป็นภาษาอังกฤษ: ถือตลาดจีนเป็นครูเรื่องแนวมากกว่าปลายทาง แนวที่มันขัดเกลาให้สมบูรณ์เป็นสากลแล้ว เขียนมันที่ใดก็ตามที่ผู้อ่านของคุณอยู่เดิม

ญี่ปุ่นมอบเรื่องให้ฟรีและอุตสาหกรรมจ่ายค่าทั้งเรื่อง เกาหลีขายตอน จีนขายบทแล้วขายเรื่องอีกครั้งให้ผู้ผลิต สามคำตอบของคำถามเดียว และนักเขียนซีเรียลทุกคนเลือกหนึ่งในนั้นในที่สุด