Deep POV

Deep POV (နက်နဲတဲ့ ကန့်သတ်ထားတဲ့ တတိယပုရိသ) ကတော့ နီးကပ်တဲ့ တတိယပုရိသကို အောက်ခြေအထိ ဖိတိုက်ထားတာပါ: ပုံပြင်ပြောချက်က "ဇာတ်ကောင်ရဲ့ သတိရှိနေတဲ့ စိတ်အတွင်းမှာ နေရာယူတယ်"၊ ဇာတ်ကောင်က ခံစားမိတာတွေကိုသာ ခံစားရတယ်။ အတတ်ပညာ လမ်းညွှန်ချက်တွေ (Jane Friedman ရဲ့ ဆိုက်ပေါ်က Tiffany Yates Martin) ကတော့ "စစ်ထုတ်စကားလုံးတွေ လုံးဝ မရှိရဘူး" လို့ ညွှန်ကြားထားပြီး "သူမ မြင်တယ်" (သို့) "သူ ခံစားတယ်" လိုမျိုး ဖွဲ့စည်းချက်တွေကို ဖြတ်ပစ်ပေးရင် စာဖတ်သူက "ဖြစ်ရပ် ဖြစ်တဲ့အတိုင်း တိုက်ရိုက် ခံစားရ" တယ်၊ ရည်မှန်းချက်ကတော့ စာဖတ်သူနဲ့ ဇာတ်ကောင်အကြားမှာ "ပုံပြင်ပြောချက်ရဲ့ အကွာအဝေး လုံးဝ နီးပါးမျှ မရှိတာ" ပါ။

Deep POV ကတော့ ခေတ်သစ် စီးပွားဖြစ် စာပေအများစုရဲ့ ပုံသေ ဟန်ဖြစ်နေတယ်၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူက စိမ့်ဝင်မှုကို အမြင့်ဆုံး တက်စေလို့ပါ၊ ပြောပြတဲ့ အလွှာတစ်ခုကို ဖယ်ရှားပစ်ပြီးနောက် ပြပြီး မပြောပါနဲ့သဘောတရားကိုပါ ပိုထက်မြက်စေတယ်။ သူ့ရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ကတော့ ပိတ်မိနေခြင်းပါ: ပုံပြင်ပြောချက်က အမြင်ထောင့် ဇာတ်ကောင်က မမြင်မိသေးတာတွေကို ဘယ်တုန်းကမှ မသိနိုင်ဘူး၊ စာလုံးရေ သိန်းချီကြာတဲ့ အခန်းတွေအတွင်း ဇာတ်ကောင်ရဲ့ အရောင်အသွေး ကပ်ထားတဲ့ အသံကို ဆက်တိုက် ထိန်းသိမ်းဖို့ကတော့ တကယ့်ကို အလုပ်ပါ။ ကျယ်ပြန့်စွာ အမြင်ပြောင်းလဲတတ်တဲ့ အချင်းအရာ အလားတူတစ်ခုကတော့ အားလုံးသိ ပုံပြင်ပြောသူပါ။