ဇာတ်လမ်းဖွဲ့စည်းပုံ
Flashforward (အနာဂတ်ကြိုပြခန်း)
ဇာတ်ကြောင်းကို လက်ရှိ အချက်ကနေ အချိန်အတိုင်းအတာ ရှေ့ကို ခေတ္တချင်း ရွှေ့ပြတဲ့ ခန်းတစ်ခု: ပုံစံအားဖြင့် prolepsis၊ foreshadowing က သဲလွန်စသာ ပေးတဲ့နေရာမှာ အနာဂတ်ကို တကယ် ပြပါတယ်။
Flashforward (flash-forward လို့လည်း ရေးပြီး ပုံစံအားဖြင့် prolepsis လို့ သိကြ) ဆိုတာ "ဇာတ်လမ်းရဲ့ လက်ရှိ အချက်ကနေ ဇာတ်ကြောင်းကို အချိန်အတိုင်းအတာ ရှေ့ကို ခေတ္တချင်း ရွှေ့ပြတဲ့ ခန်းတစ်ခု" ပါ။ ဆောင်းပါးက ဒီကိရိယာကို "အဓိကအားဖြင့် postmodern ဇာတ်ပြော ကိရိယာတစ်ခု" လို့ ခေါ်ပြီး၊ flashback နဲ့ နည်းတူညီတဲ့ ပုံစံနဲ့ နာမည်တပ်ထားတယ်။ အနီးစပ် အမျိုးအတူကတော့ ပြတာ မပြတာနဲ့ ကွဲတယ်: flashforward က "foreshadowing နဲ့ ဆင်တယ်၊ foreshadowing မှာတော့ လာမယ့် ဖြစ်ရပ်တွေကို မပြဘဲ သွယ်ဝိုက်ပြီး သဲလွန်စသာ ပေးတယ်"။ Keats ရဲ့ "Isabella, or the Pot of Basil" (၁၈၁၈) က prolepsis နည်းနဲ့ လူသတ်မှုတစ်ခုကို ကြိုမြင်နေတယ်၊ A Christmas Carol (၁၈၄၃) က Scrooge ကို သူ နောက်ပိုင်း ဖယ်ရှားလိုက်တဲ့ အနာဂတ်တစ်ခု ပြတယ်၊ The Prime of Miss Jean Brodie (၁၉၆၁) က prolepsis ကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သုံးတယ်၊ Lost နဲ့ Arrival တို့ကတော့ ဒီကိရိယာကို မကြာသေးခင်က မျက်နှာပြင် ဇာတ်လမ်းပြောလုပ်ငန်းထဲ ခေါ်သွားတယ်။
အတတ်ပညာအရ အလေးချိန်က ဒီကြောင့် ဖွင့်လိုက်တဲ့ အကြွေးပါ: ဇာတ်လမ်းက သူ ကြိုပြခဲ့တဲ့ အနာဂတ်ကို နောက်ဆုံး အမှန်တကယ် ရအောင် လုပ်ပြရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ကြိုပြချက်နဲ့ ရောက်လာချိန်ကြား ကွာဟချက်က ပျက်ကွက်သွားတဲ့ ကတိတစ်ခု ဖြစ်သွားတယ်။ ဒါက Foreshadowing (ကြိုပြောခြင်း)အကြံအစည်ကို အလင်း အားပြည့်နဲ့ လည်ပတ်စေတာပါ၊ Flashback (အတိတ်ပြန်ခန်း)ရဲ့ မှန်တစ်လုံးလည်း ဖြစ်ပြီး၊ ကြိုပြချက် ထုတ်ဝေခင် အကျိုးဆပ် (pay-off) ကို ကြိုစီမံထားရင် ဇာတ်လမ်းတွဲ ရေးသူဘက်က အားကောင်းတဲ့ လက်နက်လည်း ဖြစ်တယ်။