Pastiche (အလေးအမြတ်နဲ့ တုရေးခြင်း)

Pastiche ဆိုတာ "အခြား ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးထက် ပိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေရဲ့ လက်ရာတွေရဲ့ စတိုင် (သို့) သဘာဝကို တုပြတဲ့ ပန်းချီ၊ စာပေ၊ ပြဇာတ်၊ ဂီတ (သို့) ဗိသုကာ လက်ရာတစ်ခု" ပါ။ Parody (လှောင်ပြောင်စွာ တုရေးခြင်း)နဲ့ ကွာခြားပေးတဲ့ မျဉ်းကတော့ ရည်ရွယ်ချက်ပါ: "Parody နဲ့ မတူဘူး၊ pastiche က သူတုတဲ့ လက်ရာကို လှောင်ပြောင်တာ မဟုတ်ဘဲ ဂုဏ်ပြု လေးစားတယ်"၊ ဆောင်းပါးကလည်း ခေတ်သစ် pastiche ကို "ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ထက်မြက်စွာ ဂုဏ်ပြုခြင်း (သို့) ကစားစိတ်ကစားစွာ တုခြင်း" လို့ ဖော်ပြတယ်။ ရှပ်ခုံကတော့ ရှည်လျားပါတယ်: Conan Doyle ပြီးနောက် အခြား လက်ရှိတွေနဲ့ ဆက်လက် ရေးသားခံရတဲ့ Sherlock Holmes ဇာတ်လမ်းတွေ၊ "Joyce၊ Kafka နဲ့ Virginia Woolf တို့ရဲ့ လက်ရာတွေရဲ့ pastiche" အဖြစ်နဲ့ ရေးခဲ့တဲ့ David Lodge ရဲ့ ၁၉၆၅ ဝတ္ထုနဲ့၊ Henry James ရဲ့ စတိုင်နဲ့ နီးစပ်အောင် ရေးသားထားတဲ့ Banville ရဲ့ Mrs. Osmond (၂၀၁၇) တို့ပါ။

စာရေးဆရာအတွက် pastiche က အများသိစေရံ ဖြစ်တဲ့ စတိုင် လေ့လာမှုပါ: ဂုဏ်ပြုဖို့ လုံလောက်အောင် အသံတစ်ခုကို တိတိကျကျ တုယူခြင်းကတင်မဟုတ်ဘူး၊ စာရေးဆရာ့ အသံ (writer's voice) တစ်ခု လေ့ကျင့် ရင့်သန်လာပုံလည်း ဖြစ်တယ်။ Fan အသိုင်းအဝိုင်းတွေက သူ့ကို မကြာခဏ လေ့ကျင့် အသုံးပြုကြပြီး၊ ရယ်မြူးဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ကစားသုံးထားတဲ့ pastiche တစ်ခုကတော့ parody နယ်နိမိတ်ကို ကျော်ဖြတ်သွားတယ်။