Pun (နှစ်အဓိပ္ပာယ် စကားလုံး ကစား)

Pun ("paronomasia" လို့လည်း ခေါ်တယ်) ဆိုတာ "စကားလုံးတစ်လုံးရဲ့ အဓိပ္ပာယ် အများအပြားကို အသုံးချတဲ့ စကားလုံးကစား ပုံစံတစ်မျိုး" ဖြစ်ပြီး "ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရယ်မြီးစေ (သို့) စကားရည်ဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုအတွက်" လုပ်တာပါ။ ဆောင်းပါးက ယန္တရားကို မျိုးခွဲပြတယ်: homophonic pun က "အသံတူ (homophone) ပေမယ့် အဓိပ္ပာယ် မတူညီတဲ့ စကားလုံး တွဲတွေကို သုံးတယ်"၊ homographic pun က "ပေါင်းဖက်ချက် အတူတူ (homograph) ဖြစ်ပေမယ့် ကွဲပြားတဲ့ အဓိပ္ပာယ်နဲ့ အသံတွေ ရှိတဲ့ စကားလုံးတွေကို အသုံးချတယ်"၊ homonymic pun ကတော့ နှစ်မျိုးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် လုပ်တယ်။ ဒီအလေ့အကျင့်က ရှေးကျပါတယ်: Plautus က "သူ့ pun တွေနဲ့ စကားလုံးကစားတွေကြောင့် နာမည်ကြီးတယ်"၊ ဘီစီ ၂၅၀၀ ခန့်က "ခဲအက္ခရာ (cuneiform) ထဲမှာ စကားလုံးတွေကို ကိုယ်စားပြုဖို့ စာတန်းရေးသူတွေက pun ကို သုံးခဲ့ကြတယ်"၊ Shakespeare ကတော့ သူ့ပြဇာတ်တွေထဲမှာ "၃,၀၀၀ ကျော်အထိ pun သုံးခဲ့တယ်" လို့ ခန့်မှန်းခံရတယ်၊ သေခန်းဆိုးနေတဲ့ Mercutio က "Ask for me tomorrow, and you shall find me a grave man." ("grave" မှာ "ဂုဏ်ရည်တည်ကြည်တဲ့" နဲ့ "သင်္ချိုင်းဂူ" ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ် နှစ်မျိုး ရလို့) ဆိုတဲ့ စကားနဲ့ အဆုံးသတ်သွားတယ်။

ဝတ္ထုရေးဆရာအတွက် pun က ဘက်စုံဉာဏ်နဲ့ ဇာတ်ကောင် သရုပ်ဖော်ခြင်းပါ: pun လုပ်တတ်တဲ့ ဇာတ်ကောင်တွေက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကြေညာသလို ဖြစ်နေတယ်၊ ဒါ့အပြင် Alliteration (အစ ဗျည်းသံ ထပ်ခြင်း)နဲ့ Assonance (သရသံ ထပ်ခြင်း)က အသံနဲ့ အလုပ်လုပ်တဲ့နေရာမှာ ဒီရုပ်ပုံစံက အဓိပ္ပာယ်နဲ့ အလုပ်လုပ်တယ်။ သူ့ ရုန့်ရင်းတဲ့ ဆွေမျိုးကတော့ Double entendre (နှစ်ဆင့် အဓိပ္ပာယ် စကား)ပါ။