စာရေးဆရားအသုံးအနှုန်း

ခန္ဓာကိုယ် အမူအရာ (Body language)

ဝတ္ထုရဲ့ စကားမပြော လမ်းကြောင်း၊ ကိုယ်ဟန်၊ ဟန်လက်အမူအရာ၊ မျက်နှာအင်္ဂါ ပုံသဏ္ဌာန်နဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ၊ စကားပြောခန်းက အသံထွက်နဲ့ ပြောတဲ့ အရာရဲ့ အောက်မှာ အဓိပ္ပာယ်နဲ့ subtext ကို သယ်ဆောင်ပေးတယ်။

ခန္ဓာကိုယ် အမူအရာ (body language) ဆိုတာ "စကားလုံးတွေနဲ့ မတူဘဲ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပြုအမူတွေကို အချက်အလက် ဖော်ပြဖို့ (သို့) ပေးပို့ဖို့ သုံးတဲ့ စကားမပြော ဆက်သွယ်မှု တစ်မျိုး" ပါ: ကိုယ်ဟန်၊ ဟန်လက်အမူအရာ၊ မျက်နှာအင်္ဂါ ပုံသဏ္ဌာန်၊ မျက်လုံး လှုပ်ရှားမှု၊ ထိတွေ့မှု၊ နေရာ အသုံးပြုမှု။ ဝတ္ထုထဲမှာတော့ Carla Hoch ရဲ့ Writer's Digest အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်က ဒါကို စာမျက်နှာပေါ် အသုံးချပေးတယ်: "မြင်ကွင်းတစ်ခုထဲက တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ဇာတ်ရုပ်ကို သရုပ်ဖော်ပေးတဲ့ စကားမပြော ဆက်သွယ်မှု ဘယ်ဟာမဆို" ပါ၊ သူမရှိရင်တော့ "ခန္ဓာကိုယ် အမူအရာ မရှိတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုက ဟန်ပြောင်းမရှိတဲ့ မျက်နှာတစ်ခုလိုပါ" တဲ့။

စာမျက်နှာပေါ်မှာ ဒါက subtextရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလွှာပါ: စကားပြောခန်းက တစ်မျိုး ပြောနေချိန်မှာ ခန္ဓာကိုယ်က ဘာပြောသလဲ၊ dialogue tagအတွက် action beat အစားထိုးချက်၊ စကားပြောနေချိန်မှာ ခံစားချက်ကို အနီးကပ် သယ်ဆောင်ပေးတဲ့ လုပ်ငန်း beat တစ်ခု။ Hoch ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ: "မြင်ကွင်းတစ်ခုထဲက ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အမူအရာက သူတို့ရဲ့ စကားပြောခန်းလိုပဲ ထူးခြားသင့်တယ်"၊ ဒါ့အပြင် "အပြုအမူတွေရဲ့ အစုအဝေး တစ်ခုကို ပြရမယ်" တဲ့၊ အချက်တစ်ခုတည်းကလည်း အဓိပ္ပာယ် များစွာ ဖြစ်နိုင်လို့ ငြင်းပွားစရာ ဖြစ်တယ်၊ ဒါက တစ်ခုတည်းသော အချက်ပေးချက်တွေအကြောင်း Wikipedia က ဖော်ပြထားတဲ့ သတိပေးချက်ပါ။ လမ်းကြောင်း နှစ်ခုလုံးကို ညီမျှစွာ ထားတာကတော့ စကားပြောခန်းကို ဘယ်လို ရေးမလဲပါ။

အရင်းအမြစ်

ဆက်စပ်